• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/Facebook
  • https://www.twitter.com/Twitter
Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi2
Bugün Toplam126
Toplam Ziyaret845927
Yaren Leylek Geldi


Yaren Leylek'in geçen yıllara nazaran bu yıl erken gelmesi dikkat çekti.

Bursa'nın Karacabey ilçesinde, Uluabat Gölü'nün kıyısındaki kırsal Eskikaraağaç Mahallesi'nin simgesi "Yaren Leylek", on beşinci kez gelerek, balıkçı Adem Yılmaz'ın teknesindeki yerini aldı.

Bursa’nın Karacabey ilçesinde yıllardır süren bir bahar geleneği bu yıl da bozulmadı. Balıkçı Adem Yılmaz ile kurduğu sıra dışı dostlukla milyonların sevgisini kazanan Yaren leylek, göç yolculuğunu tamamlayarak on beşinci kez Eskikaraağaç Leylek Köyü’ne döndü ve dostunun kayığına kondu.

Türkiye'yi, Avrupa Leylek Köyleri Birliği'nde temsil eden tek köy olan Bursa'nın Karacabey ilçesi Eskikaraağaç köyünde balıkçı Adem Yılmaz ile Yaren leyleğin dostluğu, milyonlar tarafından ilgiyle takip edilen hikayeye dönüştü.

Eskikaraağaç Leylek Köyü, her yıl göç döneminde on binlerce leyleğin geçtiği göç rotası üzerinde yer alıyor. Köy, aynı zamanda yerleşik leyleklere de ev sahipliği yapıyor.

Haber: DW Türkçe

Şiirlerle Şenlendik - 46. Bölüm

ŞİİRLERLE ŞENLENDİK - 46. BÖLÜM

"Şiirlerle Şenlendik" adlı yazı dizimizin son bölümünü
siz ziyaretçilerimize sunmanın kıvancını yaşıyoruz!
kosektas.net

Şair Dr. Salim ÇELEBİ

26 Şubat 2016, Cuma

Şiirlerle Şenlendik, 46 -Bitirirken

Tasarladık, düşündük, araştırdık; sıraya koyduk, yazdık, kontrol ettik ve sizlerin hizmetine sunduk 46 bölümlük yazı dizimizi.

Bildiğiniz gibi konusu şiirdi. Okundukça, duygulara yön ve can veren şiir…

Tek bir amacımız vardı ve var: Yaşanılan güzelliklerin sizlerle paylaşılması: Şiirler aracılığıyla, sizleri de ortak ettik, ortak etmek istedik güzelliklerimize.

Şair Nazım Hikmet adını ben ilk kez, köyümüzün yetiştirdiği en değerli, en yüce, en bilge insan Kâzım Abiden duydum: Kâzım Yalım’dan. Minnettarım.

Acı ama bir gerçeği daha itiraf edeyim: Liseyi bitirene dek, hiçbir Nazım Hikmet şiiri okumadım, okuyamadım. İnsanın kısacık hayatı için, ne kadar dramatik bir durum değil mi? Nazımın söylemiyle; çört vazmi! (Azerice bir deyim; “Vay bana!” anlamına geliyor.)

Benim için Nazım’ın şiirleri:

Kalbe atardamarla taşınan kandır; duygu yüklü…

Alınan soluktaki oksijendir; yaşanamaz onsuz…

İskelettir; bedeni ayakta tutan…

İnançtır; tüm değerlere saygılı…

Vicdandır; haksızlıklara duvar…

Emektir; alın teriyle yoğrulan…

Özgürlüğe koşar; mücadeleyle kazanılan…

Eşitliği savunur; ödevde ve hakta ayrımcılığı yadsıyan…

Dayanışmadır; tüm insanlarla omuz omuza…

Veysel’le buluşturur; toprakla haşır neşir…

Pir Sultan’ın isyanını hissettirir iliklerde…

Sarkık siyah bıyıklı süvari MUSTAFA KEMAL’İ, yeniden diriltir            benliklerde…

Pervasız duruşuyla, Bedrettin’i yoldaş eder…

Dalında seyredilmeyi bekleyen bir güldür; mis gibi kokan…

Meyve yüklü bir ağaçtır; yükünü sunmaya hazır…

Dağların doruğundaki suyu denize taşıyan bir ırmaktır…

Kılavuzdur; gerçeklere sırtını dönenlere…

Görmeyenlere göz, duymayanlara kulak, sessizlere çığlıktır…

Sevdadır, aşktır tüm güzelliklere…

Hayatın kendisidir, hayata anlam katar Nazım’ın şiirleri.

NOT: Konusu şiir olan ve 46 bölümden oluşan bu yazı dizimizi, elimizden geldiğince özenli bir şekilde hazırlayıp, siz değerli okuyucularımıza sunmaya çalıştık. Yanlışlarımız olmuşsa, dikkatsizliğimizden ve cahilliğimizdendir; affola… (SON)

Leylekler Bizim Köyü Çok Severdi



Soğuk suyun akışı,
Serçelerin ötüşü,

Gökyüzünde şenlikti,
Leyleklerin uçuşu...

Yerkürenin kuzey yarısında, ekvator ile kuzey kutbu arasındaki bölgelerde havanın nisan ve mayıs aylarından itibaren ısınmaya başladığını nereden bildikleri şaşırtıcı, hatta mucize olan leylekler, sıcak yaz aylarını geçirmek için soğuk kış aylarını geçirdikleri ülkelerden geri döner, beş altı ay gibi uzun bir süre bizim köyde kalırlardı.

Altı yedi ay gibi uzun bir zaman sonra, o kadar uzak mesafeleri kat edip bizim köye gelen leylekler, sanki pusulaları varmış gibi hedefi hiç şaşırmadan, Süllü amcanın tuvaletinin üzerindeki, daha tam anlamıyla hazır olmayan yuvaya konarlar; gagalarını tüylerine gömer, tüylerini kabartıp gerneştikten sonra huzur içinde uykuya dalarlardı.

Önce erkek leylek gelirdi. Çok telaşlı bir şekilde, geçen yıl bırakıp gittiği yuvayı çubuk ve otlarla onarıp yenilemeye başlardı. İşi bittiğinde ise özlem içinde başını gökyüzüne çevirip dişisinin gelmesini beklerdi. Takriben bir hafta sonra dişi leylek de, erkek leylek tarafından onarılmış olan yuvaya döner ve hemen yerini alırdı.

Leyleklerin birbirlerini karşılama töreni oldukça ilginç olurdu. Yuvanın sahibi erkek, dişisini karşılamak için kanatlarını hızla çırpar ve gagasıyla tıkırdardı. Daha sonra, etraflarına aldırmadan en güzel anlarını yaşamaya başlarlardı. Baş döndüren bir yükseklikte gerçekleşen bu tutku dolu sevgi gösterisinin meyvesi dört ya da beş yumurta olurdu. Takriben dört, bilemediniz beş hafta sonra tüy yumağı civcivler yumurtalarından çıkmaya başlarlardı. İşte bundan sonra anne ve baba leylek için telaş başlar; baba leylek, çığırtkan yavrularının beslenmeleri için gerekli solucan, çekirge ve sümüklü böcek bulabilmek için harekete geçer, hatta bir süre sonra talep daha da artar; fare, kurbağa ve yılanlar sofrayı süslerdi.

Baba leylek yavrularını beslemekle yükümlü iken, anne leylek kanatlarının altına alarak yavrularını yağmur, fırtına ve kızgın güneş sıcağından korurdu.

Evin sahibi Süllü amca, doğal yaşamın bir parçası olan leylekleri gözü gibi korur, doğum yerlerine ilk kez geri dönen genç leyleklerin yuvayı onarmalarına yardımcı olur, onlara taş attırmaz, yuvadan düşüp yaralanan körpe yavruların yaralarını sarar, iyileşmelerini sağlardı.

Leylekler, bölgede havalar soğumaya başlar başlamaz başka bölgelerden gelen leyleklerle gökyüzünde birleşerek seyredilmeye değer bir görüntü oluşturduktan sonra, yolculuk rotaları olan Güney Afrika, Körfez, Süveyş ve İsrail’e doğru yola koyulurlardı.

Süllü amca: Süleyman Ceyhan

Lütfullah ÇETİN 

17 Şubat 2004