Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi3
Bugün Toplam79
Toplam Ziyaret537335
Köşektaş Albümü
Köşektaş'ın Sol Köşesi

Köşektaş ve çevresi,

Açık hava müzesi,
Dilden dile dolaşır,
Özgündür efsanesi.

Bölgesinin en yeşil ve en güzel köyü Köşektaş ve yöresinden görüntüler.

Mayıs 2007

Necdet Cengiz Şen

Necdet Cengiz Şen'in Mayıs 2007'de çekmiş olduğu Köşektaş fotografları.

Bu güzel fotografları bize göndererek Köşektaş'tan ayrı kalmış olmanın vermiş olduğu hasret ile yanıp tutuşan gönüllerin hasretlerini bir nebze olsun gideren Necdet Cengiz Şen'e çok teşekkür ederiz!

kosektas.net

Şiirlerle Şenlendik - 27. Bölüm

ŞİİRLERLE ŞENLENDİK - 27. BÖLÜM

"Şiirlerle Şenlendik" adlı yazı dizimizin 27. bölümünü
siz ziyaretçilerimize sunmanın kıvancını yaşıyoruz!
kosektas.net

Şair Dr. Salim ÇELEBİ

04 Eylül 2015, Cuma

Şiirlerle Şenlendik, 27 - Şikâyetim Var

Yazıya başlarken, rahmetli Âşık Mahsuni’nin, “Şikâyetim vardır, vardır Âşık Veysel’e,” adlı dizeleri geldi aklıma. Benim de şikâyetim var: Hem Mahsuni’ye hem Veysel’e hem de sizlere.

Ders kitaplarının müfredatı Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu tarafından hazırlanmaktadır. Ders kitaplarında hangi şairlerin şiirlerinin bulunacağı da yine bu kurulun tavsiyeleri ve beklentileri doğrultusunda oluşturulmaktadır Ders kitaplarına alınan şiirlerde: kullanılan dil, biçim, şekil, konu ve okuyanların (öğrencilerin) duygu, düşünce ve kavram dünyalarının gelişmesindeki etkileri belirleyici olmaktadır.

Ülkemizde yetişen en büyük şairlerimizden biri şüphesiz ki Yahya Kemaldir. Şiirlerini, haklı olarak lise edebiyat kitaplarımızda keyifle okuduk, öğrendik, ezberledik.

Sorum ve şikâyetim şu: Dünyanın en büyük şairlerinden birinin NÂZIM HİKMET olduğu, otoritelerce kabul edilen bir gerçektir. Ey Talim ve Terbiye Kurulu, özellikle de lise öğrenciliği yıllarımda okuduğum edebiyat kitaplarında; niçin Nâzım Hikmetin tek bir şiiri yoktu? Edebiyat dersi müfredatına, Nâzım Hikmetin şiirlerini niçin almadınız, okunmasını ve okutulmasın niçin yasakladınız? Hayatımın en güzel günlerinde, Nâzım Hikmetin şiirlerinden beni mahrum bırakma vicdansızlığını nasıl gösterebildiniz?

Yukarıdaki sorulara günümüzde; "Resmi ideoloji istemedi," "Nâzım Hikmet komünistti," gibi akıl dışı yanıtlar verilmektedir. Yahu, Nâzım'ın düşünceleri bir yana, beni şiirlerinden mahrum ettiniz, o, muhteşem şiirlerinden.

O zaman ben de soruyorum: Lozan Antlaşmasının en temel özelliği, Türkiye Cumhuriyetinin bir ulus-devlet olarak ilanı ve tüm ülkelerce kabul edilmesidir. Lozan Antlaşmasının TBMM'deki oylamasında, 14 milletvekili hayır oyu kullanmıştır ve bunlardan bir tanesi de Yahya Kemaldir. Bu tercihi nedeniyle, Yahya Kemalin şiirleri ders kitaplarından aforoz edilseydi; doğru mu olurdu?

Rus Salatasının ve Rus Votkasının yenilip içilmesinin yasaklanmasıyla, Nâzımın şiirlerinin yasaklanması arasında hiç bir fark yoktur.

Bizler, Nâzımın şiirlerini ders kitaplarından değil; satılması ve yayınlanması yasak kitaplardan gizli gizli okuyarak özümsemeye çalıştık. 65 yaşındayım, hâlâ Nâzımın şiirlerini; algılamaya, anlamaya ve çözmeye çalışıyorum.



Yorumlar - Yorum Yaz


Bir Bahar Önü

Elli, altmış yıl öncesinden
bir bahar önü.

Hüseyin Seyfi

Uzun geçen kış mevsiminin sonunda, hasretle beklenen bahar, köyde yüzünü gösterdi. Güneş çıktı. Üşüyen toprak biraz ısındı. Toprağın üstünde üç aydan beri bekleyen kar erimeye başladı. Kar eridikçe toprağın üstü açıldı, toprağın ıslaklığı geçti ve eriyen karın altından önce kardelenler, sonra sarı çiğdemler toprak üstüne çıktı.

Kış boyu ahırlarda hapis olmuş tavuklar, inekler, atlar, öküzler, danalar, koyunlar, kuzular dışarı çıkarak açık havanın tadını aldılar. Çocuklar çiğdem toplamak üzere donu çözülmüş kırlara koştular. Güneşin ısıttığı ve ıslaklığını aldığı yol üstündeki küçük toprak yığınlarının içinden çıkan ve arka arkaya dizilen karıncalar baharın yaklaştığının habercisi oldu.

Kuzey yamaçlarda henüz erimeyen kar, gümüş rengini alırken, güneş, arkasına koyu bir kızıllık bıraktıktan sonra kayboldu. Geride kalan, ayaza dönen esinti ile ocaklardan, tandırlardan çıkan koyu dumandı.

Akşam karanlığı ile herkes evine çekildi. Sokaklar ıssızlaştı. Dışarıda, çöplük başlarında siftinen birkaç uyuz zağar ve duvar başlarında oynaşan kedilerin yanında, ahıra girmeyen çelimsiz, yaşlı bir at kaldı.

Gün batımından bir süre geçtikten sonra, gökyüzünün kızıllıkları da kayboldu. Ay, tüm güzelliğini gururla sergiledi. Gecenin bulutlarını sürükleyen serin bir esinti devam etti. Kümeleşen bulut, Ay’ı gölgeledi. Ay’ın parlaklığı silindi. Yeryüzü karardı.

Akşam eve dönmeyen ineği kurt yemesin diye Akif Hoca’ya, kurt duası okutuldu, dua esnasında kemik saplı bıçağın ağzı üç defa açılıp kapatıldı ve kurt ağzı bağlandı.

Kış süresince, kuru tahıl ve una dayalı yiyeceklerle beslenen insanlar, kırlarda, tarlalarda yeşilliğin görünmesi ile birlikte, bildikleri madımak, cırtlık, yemlik, tülü, hardal, kızılcık ve ebegümeci gibi doğada kendiliğinden yetişen, çiğ veya pişirilerek yenebilecek bitkileri toplamak için kadınlar bozkıra dağıldılar. Köyün delikanlıları at arabalarını koşarak, bir kış boyu ahırda kapalı kalan atların hamlarını aldılar.

Uzun süre evlerde kapalı kalan genç erkekler, çamuru yeni kurumuş arazinin üstünde çelik oynamaya, çocuklar bezden yaptıkları toplarla sokak aralarında top oynamaya başladılar…

Yeni çalışmamdan çıkarttığım bir sayfa, Hüseyin Seyfi.