Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam60
Toplam Ziyaret704772
Yaren Leylek Geldi


Yaren Leylek'in geçen yıllara nazaran bu yıl erken gelmesi dikkat çekti.

Bursa'nın Karacabey ilçesinde, Uluabat Gölü'nün kıyısındaki kırsal Eskikaraağaç Mahallesi'nin simgesi "Yaren Leylek", on üçüncü kez gelerek, balıkçı Adem Yılmaz'ın teknesindeki yerini aldı.

Masalsı Hikâyenin Baş Aktörü Yaren Leylek, Artık Bir Tık Uzağınızda:

Avrupa leylek köyleri ağının Türkiye’deki tek temsilcisi olan köyümüz Eskikaraağaç'ın adını dünyaya duyuran bir dostluk hikayesine birlikte tanıklık ediyoruz.

Samimi halleriyle gönüllerde taht kuran ve dostluğun tür tanımadığını insanlığa yeniden gösteren Adem Amca ile Yaren Leylek’in masalsı hikayesi, tüm güzelliğiyle yaşanmaya devam ediyor.

Belediyemizin de katkıları ile köyümüz Eskikarağaç, özellikle son yıllarda sosyal ve kültürel faaliyetler açısından turizmden hak ettiği payı almaya başlarken, biz hem doğadaki zorlukları göstermek hem de insanlara evlerinde bir nebze de olsa farklı aktivite sunmak adına Yaren Leylek’in yuvasına yakın bir konuma kamera koyduk.

Sizden gelen yoğun talep doğrultusunda Yaren Leylek ve ailesine hiçbir şekilde müdahale etmeden gerçekleştirdiğimiz bu çalışma ile adeta "La Fontaine Masalı"nı andıran hikayemizin baş aktörünü, özel hazırladığımız www.yarenleylek.com sitesi üzerinden, 7/24 canlı olarak takip edebileceksiniz. 

Ali ÖZKAN, 

Karacabey Belediye Başkanı

''Alnımın Çizgilerindesin Memleketim''

AA - Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık'tan yapılan açıklamaya göre, sergi, Nazım Hikmet'in ''rüyalarımın memleketi'' diye adlandırdığı Moskova'ya üçüncü gidişinden sonraki 1951-1963 yılları arasındaki fotoğraflarını kapsıyor.

Sergideki fotoğraflar ve diğer materyaller, Nazım Hikmet üzerine çalışmalarıyla tanınan M. Melih Güneş tarafından, Vera Tulyakova Hikmet Arşivi, Rusya Devlet Edebiyat ve Sanat Arşivi ile başka ülkelerdeki arşivlerden bir araya getirildi.

Nazım Hikmet'in yurt dışı ağırlıklı fotoğraflarıyla Türkiye dışında basılan bazı kitapları, plakları, ses bantları, M. Melih Güneş'in hazırladığı ''Bir Yitik Miras Nazım Hikmet'' başlıklı video çalışması ve bazı fotoğrafların orijinalleri de sergide bulunacak.

Sergide, Halet Çambel Arşivi'nde korunan ve Nazım'ın 53 günlük bir bebekken çekilen fotoğrafının bulunduğu, Nazım Hikmet'in doğum tarihini kesinleştiren Memduh Ezine'nin hatıratı da ilk kez yer alacak.

Sergiye gelenleri kağıttan yapılma turna kuşları selamlayacak

Nazım Hikmet'in ölümünden sonra Hiroşimalı çocuklar, Nazım adına eşi Vera Tulyakova'ya, 1000 tane yapıldığında dileğin gerçekleşeceğine inanılan, savaştan sonra ise barışın ve silahsızlanmanın simgesi olan, rengarenk kağıtlardan katlayarak yaptıkları 1000 turna kuşu gönderdi. ''Alnımın Çizgilerindesin Memleketim-Nazım Hikmet'in Yolculuk Fotoğrafları Sergisi''ni ziyaret eden çocuklar da kağıttan kuşların nasıl yapıldığını sergi salonundaki panolardan ve sergi ile birlikte düzenlenecek çocuk etkinliklerinde öğrenebilecek. Çocukların yaptığı 1000 turna kuşu, yine sergi salonunda bulunan Hacer Sayman'ın tasarımı dilek ağacına asılacak. Çocukların yaptığı 1000 turna kuşu, bir Nazım Hikmet müzesinin kurulması durumunda ağacıyla birlikte bu müzeye armağan edilecek.
Açıklamada görüşlerine yer verilen serginin küratörü M. Melih Güneş, kültür varlığının, geleneklerin dışında yalnızca yapılar, arkeolojik kalıntılar, doğal sitler ya da birkaç bin yıllık el yazması olmadığını belirtti. Güneş, ''Şairin yolculuklarından sayılabilecek bu sergiyi, Nazım Hikmet gibi bir kültür varlığımızın edebi mirasının şehrine ulaşma yolculuğunda 'bir gül bahçesinde dinlenme' gibi görüyor, hasret ve ümitten ibaret Nazım Hikmet'in 'Bir yerlerde bir sevinç günün birinde fışkırır' diyen sözüne kulak veriyorum'' değerlendirmesinde bulundu.
Nazım Hikmet'in doğumunun 111'nci yıl dönümünde düzenlenen sergi, Nazım Hikmet'in eserlerini bir katalogda toplamayı ve daha sonra kurulabilecek bir Nazım Hikmet müzesi için kaynak temin etmeyi amaçlıyor.

''Alnımın Çizgilerindesin Memleketim-Nazım Hikmet'in Yolculuk Fotoğrafları Sergisi'', Yapı Kredi Kültür Merkezi'nde 30 Ocak-28 Şubat tarihleri arasında görülebilecek.

  
975 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın
Bir Bahar Önü

Elli altmış yıl öncesinden bir bahar önü.

Hüseyin Seyfi

Uzun geçen kış mevsiminin sonunda, hasretle beklenen bahar, köyde yüzünü gösterdi. Güneş çıktı. Üşüyen toprak biraz ısındı. Toprağın üstünde üç aydan beri bekleyen kar erimeye başladı. Kar eridikçe toprağın üstü açıldı, toprağın ıslaklığı geçti ve eriyen karın altından önce kardelenler, sonra sarı çiğdemler toprak üstüne çıktı.

Kış boyu ahırlarda hapis olmuş tavuklar, inekler, atlar, öküzler, danalar, koyunlar, kuzular dışarı çıkarak açık havanın tadını aldılar. Çocuklar çiğdem toplamak üzere donu çözülmüş kırlara koştular. Güneşin ısıttığı ve ıslaklığını aldığı yol üstündeki küçük toprak yığınlarının içinden çıkan ve arka arkaya dizilen karıncalar baharın yaklaştığının habercisi oldu.

Kuzey yamaçlarda henüz erimeyen kar, gümüş rengini alırken, güneş, arkasına koyu bir kızıllık bıraktıktan sonra kayboldu. Geride kalan, ayaza dönen esinti ile ocaklardan, tandırlardan çıkan koyu dumandı.

Akşam karanlığı ile herkes evine çekildi. Sokaklar ıssızlaştı. Dışarıda, çöplük başlarında siftinen birkaç uyuz zağar ve duvar başlarında oynaşan kedilerin yanında, ahıra girmeyen çelimsiz, yaşlı bir at kaldı.

Gün batımından bir süre geçtikten sonra, gökyüzünün kızıllıkları da kayboldu. Ay, tüm güzelliğini gururla sergiledi. Gecenin bulutlarını sürükleyen serin bir esinti devam etti. Kümeleşen bulut, Ay’ı gölgeledi. Ay’ın parlaklığı silindi. Yeryüzü karardı.

Akşam eve dönmeyen ineği kurt yemesin diye Akif Hoca’ya, kurt duası okutuldu, dua esnasında kemik saplı bıçağın ağzı üç defa açılıp kapatıldı ve kurt ağzı bağlandı.

Kış süresince, kuru tahıl ve una dayalı yiyeceklerle beslenen insanlar, kırlarda, tarlalarda yeşilliğin görünmesi ile birlikte, bildikleri madımak, cırtlık, yemlik, tülü, hardal, kızılcık ve ebegümeci gibi doğada kendiliğinden yetişen, çiğ veya pişirilerek yenebilecek bitkileri toplamak için kadınlar bozkıra dağıldılar. Köyün delikanlıları at arabalarını koşarak, bir kış boyu ahırda kapalı kalan atların hamlarını aldılar.

Uzun süre evlerde kapalı kalan genç erkekler, çamuru yeni kurumuş arazinin üstünde çelik oynamaya, çocuklar bezden yaptıkları toplarla sokak aralarında top oynamaya başladılar…

Yeni çalışmamdan çıkarttığım bir sayfa,

Hüseyin Seyfi,

16.05.2016