Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam16
Toplam Ziyaret553141
Kitap Tanıtım Köşesi


Taş Bina
Aslı ERDOĞAN

Yazarın bu kitabı yazma sıkıntısı sonsözde anlatılır. Memnun değildir yazar, hem anlattıklarından hem de anlatış biçiminden. Çağrılmadan, kendi hikâyesine girdiğinden söz eder. “Aslı Erdoğan olarak konuştuğum tek bölüm, epilog.” der yazarımız. “Bakın bu taş binayı yaptım ve içinde kalakaldım. Yapayalnızım burada… Yani yazının kendisi de bir taş binaya dönüşüyor sonunda. Başka bir yorumla, kapatıldığımız o metaforik taş bina, giderek yazıyı içerecek kadar genişliyor.” Epilog’dan bir bölüm vermek isterim burada: “Bana gelince… Her seferinde eksik, yarım, yanlış anlattım kendimi. Yerli, yersiz, zamansız. Ya çok kuru ya da trajedinin diliyle… İskelet korkunçluğunda, boş boş çınlayan üç-beş sözcük bir araya getirdim, üzerinden bir türlü geçilemeyen suskunluklarla, söylenmekten çok susulmuş sözcüklerle konuştum… kansız metaforlar, yay gibi uzayan fiiller, gerçek biçimini arayan imgeler boşalttım geçmişin üzerine. Takatim kalmayıncaya dek. Yol yol yükselen sözcük duvarlarının arasında ağır ağır, acıyla dolandım, el yordamıyla, ay ışığında beliren bir hayalet gibi, çağrılmadan girdim kendi hikâyeme…”

Aslı Erdoğan, Taş Bina ve Diğerleri kitabıyla, 2010 yılında 56. Sait Faik Hikâye Armağanı’nı kazanmıştır. Seçici Kurul’un, ödülü veriş amacını belirttiği açıklama, yazarın yazma amacının gerçekleştiğinin de göstergesidir sanki. “Seçici Kurul, 56. Sait Faik Hikâye Armağanı’nı, ‘çağımızın dilsiz tanıklığını mekânın, bedenin ve imgenin içinden dokuyarak evrensel insanlık acılarını seslendirmekte gösterdiği ustalık’ nedeniyle Taş Bina ve Diğerleri adlı kitabıyla Aslı Erdoğan’a vermeyi uygun görmüştür.”

Eninde sonunda şafak söker,’ derlerdi. Hem geceden başka nerde bekleyebilirdik şafağı?”

Taş Bina, Aslı ERDOĞAN
ISBN: 975 289 593 5

Hastamın Öğretmeni -4-Yıllar Sonra

Hastamın Öğretmeni
 
 
4 - YILLAR SONRA
 
Ferihan Hanım, “Balkonda kendi kendime ıslıkla şarkı söylemeye çalışıyorken, birden o şiir düştü aklıma,” diyerek başlıyor o günkü sohbete. ” Fazıla Atabek’in şiiri. Mırıldanarak okumaya başladım.”
 
“Hangi şiir?”“Size verdiğim defterde var. ‘Gideceğin yere beni de götür…’”

Ezbere okuyor Ferihan Hanım; “Samsun Güzellemesi” ile ünlenen şair Fazıla Atabek’in “Ardından” isimli şiirini.

Gideceğin yere beni de götür
Sorana, derdimin dermanı dersin;
Götür de istersen sokakta yatır
Elimde gönlünün fermanı dersin.

Adını iğneyle işle derime
Kölemdir, desen de gitmez arıma;
“Bunlar ne?” derlerse mektuplarıma
Tutuşan bir ömrün romanı dersin.

Duysalar da coşup çağladığımı
Bilmezler sana bel bağladığımı;
Görenler olursa ağladığımı
Fırat’ın en coşkun zamanı dersin.

Şiiri ezbere okuduktan sonra, “Şiiri okuyorum, okuyorum fakat bir kelimesi bir türlü aklıma gelmiyor,” diyor hüzünlenerek. “Çıktım yukarı, eskileri karıştırmaya başladım. Araya araya buldum Hamit’in yangından kurtardığı defteri. Şiiri ararken üç kelimeyi gördüm defterde: ‘Nahit ve Süslü Kızım’ ”

“Çok mu süslüydünüz?” diyorum biraz çekinerek.“Hayır, hayır. Süslü olduğumdan değil,” diyor gülümseyerek. “ Formalar içinde hepimiz birbirimize benzerdik.

Soyadım ‘Süslüoğlu,’ idi. Ben ise oğlan değil, kızdım. Bu nedenle bana ‘Süslü Kızım,’ derdi. “

“Hangi dersinize girerdi Nahit Bey?”

 


            
 

 


Yorumlar - Yorum Yaz
Film Tanıtım Köşesi

Earthlings/Dünyalılar
Türkçe Altyazılı

«Yapabileceğiniz en iyi şey, bu filmi insanlara izlettirmek olacaktır!»

Shaun Monson
Yönetmen

Hayvan ve insan sömürüsü üzerine yapılmış en çarpıcı belgesellerden biri. Dünyalılar/ Earthlings adlı belgesel film dünya üzerinde yaşayan bütün canlıların aynı ölçüde ve benzer acılara maruz kalmalarını örneklerle ve birbirinden çarpıcı görüntülerle izleyicisine anlatıyor. İnsan türü için bunun adına seksizm, ırkçılık ve soykırım adları verilirken diğer canlıların maruz kaldığı şiddet ve sömürü ise "türcülük" diye tanımlanıyor.

Filmde Nazi kampları ve Klu Klux Klan görüntüleriyle etleri için sıkış tıkış kafeslerde tutulan hayvanların görüntüleri peşi sıra akıp giderken insana dünya üzerinde yaşayan tek tür olmadığı hatırlatılıyor. Bir ırkın diğer ırklardan daha üstün olduğuna inanmasının ve bu nedenle kendisinden "aşağılık" gördüğü diğer ırkları her şekilde sömürebileceğini düşünmesinin ırkçılık olduğu belirtilirken bir sonraki sahnede "türcülüğün" tanımı yapılıyor ve baskın türün diğer türleri hegemonyası altına almasının aslında ırkçılıkla benzer özellikler taşıdığı ve ikisinin tam olarak aynı şey olduğu vurgulanıyor.

Bu amaçla Nazi Almanyası' na dair görüntüler, insanın diğer türleri nasıl sömürdüğüne dair görüntülerle birleştiriliyor ve aralarındaki benzerlik gözümüze sokuluyor. Ardından insanların ve diğer canlıların aslında benzer ihtiyaçlara gereksinim duydukları belirtiliyor: yemek, barınmak, hareket özgürlüğü gibi kavramların bütün canlıların ortak kaygısı olduğu sıralanıyor.

Earthlings, Vikipedi, Özgür Ansiklopedi